Het lijkt soms allemaal zo makkelijk, hoe anderen het doen. Toen ik ervoor koos om een andere werkrichting in te gaan, koos ik in feite voor mijn talenten i.p.v. mijn kennis. Dat. Was. Moeilijk. Mijn omgeving vroeg me namelijk waarom ik alweer een switch maakte en of ik dat nu wel weer zou doen. Maar dat heb je toch niet gestudeerd? Kreeg ik als vraag te horen. Ik dacht: lekker belangrijk. Als ik me er goed bij voel dan moet ik dat doen. ‘’Ik weet niet hoe lang dat nog goed gaat op je cv als je een switch blijft maken.’’ Ja, ik kan natuurlijk ook geforceerd en lekker veilig op een plek blijven zitten die niet bij me past en waar ik ongelukkig van word. Daar heb ik niemand mee, want optimaal werken is onrealistisch als je niet lekker in je vel zit. 

Een andere keuze maken vond ik vooral moeilijk door de reacties van mijn omgeving. Ik voelde me er dubbel onder. Enerzijds enthousiast dat ik steeds dichter bij mijn eigen kern kom en mijn talenten vol benut. Anderzijds voelde het als de makkelijke uitweg kiezen en voelde ik me niet helemaal serieus genomen door een aantal reacties die ik kreeg. Gek is dat eigenlijk hè? Dat het dan zo ongemakkelijk of moeilijk kan zijn om een stap te zetten. Dat ik mijn omgeving daarop van invloed liet zijn. Ondertussen was ik wel vastberaden om de stap te zetten en het te doen. Het was ook een goede keuze om dit te doen, omdat ik in deze rol veel meer tot mijn recht kom. 

Het zette me aan het denken. Waarom laten we hoe we ons voelen zo vaak afhangen van de omgeving en wat de maatschappij van je verwacht? Of misschien wat jíj denkt dat de maatschappij van je verwacht. Dat is eigenlijk heel krom. En ik maak(te) me er zelf ook nog wel eens schuldig aan om dit te doen. De kunst is om dit los te laten. Los te laten wat je gewend bent te doen of te denken. Keuzes te maken waar jij je goed bij voelt en die jou voldoening geven. Wanneer je dit namelijk doet, kan je zoveel meer teruggeven aan de mensen om je heen dan wanneer je jezelf tekort doet. 

Wist je trouwens dat het hart het meest egoïstische orgaan wordt genoemd? Het hart pakt al het goede bloed voor zichzelf en stuurt het minder goede bloed naar de rest van de organen. Wanneer het hart dit niet doet, zal het sneller uitschakelen en iedereen weet waar dat naar leidt. Doordat het hart goed voor zichzelf zorgt, kan het ook goed voor de andere organen in het lichaam zorgen. Dat zouden mensen ook meer mogen doen. Meer voor zichzelf zorgen, zodat ze daarna nog veel beter kunnen zorgen voor de naasten. 

Anyway, ben benieuwd hoe jij hier over denkt. Herken je dat? Maak je zelf keuzes voor je omgeving of voor jezelf? Vind je het lastig om andere keuzes te maken? Waarom? Ben benieuwd naar jouw verhaal!

Met liefde, 

Het bericht Dit is waarom ik het moeilijk vond om te kiezen voor mijn talenten in plaats van mijn kennis. verscheen eerst op Your Revolution.

Je kent het wel. De standaard tips over solliciteren. Zorg ervoor dat je goed bent voorbereid. Houd rekening met bepaalde vragen die kunnen worden gesteld. Zorg ervoor dat je jouw eigen sterktes en zwaktes helder hebt en deze indien nodig om kan buigen. Vergeet ook niet om informatie over de organisatie te hebben opgezocht, indien hier vragen over worden gesteld. Ga zo maar door. Voorheen solliciteerde ik met het gevoel en het idee dat ik het écht moest worden. Degene die de functie krijgt. Als ik een afwijzing kreeg, voelde dat als een belediging. Waarom wil je mij niet aannemen voor deze functie? Tijdens gesprekken kon ik ook wel een beetje bluffen. Me net op een andere manier voordoen om maar in dat profiel te passen. 

Nu denk ik: f*ck it! 

Een afwijzing? Het is een cadeautje! Dankjewel dat je voor mij de keuze maakt dat ik al niet geschikt ben voor de functie of wellicht niet pas binnen de organisatie. Bluffen? Nee, laat maar zitten. Waarom zou ik me anders voordoen dan ik ben? Dat kost veel energie en waarom zou ik op een plek willen zitten waar ik niet mezelf kan zijn?

Dus, wat deed ik anders ditmaal? 

Ik bereidde me niet voor op de gesprekken en liet de natuur zijn werk doen. 

Huh?

Ja!

Toen ik solliciteerde op mijn huidige functie, had ik in eerste instantie binnen twee minuten de motivatiebrief geschreven. Normaliter zou ik hier zeker een uur de tijd voor nemen, waarschijnlijk nog een aantal keer controleren alvorens het te versturen. Niet. Dit. Keer. En het werkte! De volgende ochtend kreeg ik een telefoontje. De gesprekken die volgden ging ik onvoorbereid in, omdat ik mijn natuurlijke reactie wilde laten spreken. Op het moment dat ik daar moeite mee zou hebben, zou het niet de geschikte plek voor mij zijn. Uiteraard las ik de vacature en de website door. Dat was alles. Bovendien besloot ik na ieder gesprek dat ik had te evalueren hoe ik me erbij voelde. In tegenstelling tot eerdere gesprekken, waarbij ik vooral vastberaden was om aangenomen te worden als doel op zich. Nu besloot ik dat het aangenomen worden niet het doel op zich was, maar dat het doel was om een functie uit te oefenen waar ik me goed in zou voelen en wat bij me past. Ik had met mezelf afgesproken eerlijk te zijn als het niet goed zou voelen. Ik wilde mezelf niet forceren een bepaalde functie aan te nemen die niet bij me past. Eigenlijk besloot ik alle ideeën die ik had omtrent solliciteren los te laten en het te zien als een gesprek waarbij je achterhaald of het de juiste match is. 

Herken je dat? Hoe pak jij jouw sollicitaties aan en kun je je vinden in mijn aanpak? Vind je het lastig om te solliciteren?

Met liefde,  

Het bericht Solliciteren 2.0 betekende voor mij onvoorbereid het gesprek aan gaan. verscheen eerst op Your Revolution.

Even een uitstapje van het thema deze week. Voor de nieuwe volgers die erbij zijn gekomen leek het me wel leuk om te delen waarom ik ben begonnen met bloggen en vloggen. Sluit mooi aan op de dag van de liefde om open te zijn over mijn verhaal. Dus, daar gaat ie. 

Ik ben iemand die in twee jaar tijd al drie werkgevers heeft gehad, iemand die snel beslissingen neemt en niet onder stoelen of banken schuift een switch te maken als ik voel dat het noodzakelijk is. Ik heb meerdere momenten gehad waarin ik het eigenlijk allemaal even niet zo goed wist. Bovendien heb ik meerdere momenten gekend dat ik dingen deed waar ik niet gelukkig van werd of goed in m’n vel door zat. Bij mij begint dan een gevoel te knagen dat ik daar iets mee moet doen. Ik moet en zal het antwoord of de oplossing vinden. Helaas zie ik veel om me heen dat mensen dingen doen waar ze niet gelukkig van worden. Een promotie maken, puur voor de titel, het geld of de status die ermee gepaard gaat. Ik zie ook om me heen dat mensen stappen zetten omdat ze in die richting worden geduwd. Mensen die opgebrand zijn en laag in levensenergie staan op hun 30e. Het lijkt wel alsof het extra knap wordt gevonden wanneer iemand iets bereikt heeft wat dermate veel energie heeft gekost, dat het ten koste gaat van de persoon zelf. Mensen met een lage eigenwaarde die zichzelf tekort doen. Maar ook mensen die er eigenlijk niet over durven te praten, ‘’omdat het altijd maar goed moet gaan en je toch een goede baan hebt, dus wat zeur je nu?’’ Het raakt me. Het raakt me omdat ik graag zie dat anderen voldoening halen uit het leven. En natuurlijk zijn er momenten dat het wat minder gaat, zonder mindere momenten kan je het geluk niet in perspectief stellen. Het gaat er dan wel om hoe je zelf omgaat met die momenten en hoe lang je deze stand houdt. 

In de afgelopen jaren heb ik me verdiept in persoonlijke groei. Ik ben tegen mijn eigen verwachtingen in boeken gaan lezen en online programma’s gevolgd, seminars bijgewoond en vooral veel gesproken met anderen over persoonlijke ontwikkeling en groei. Het is namelijk niet iets wat ik heb geleerd tijdens mijn schoolperiode. Niemand vertelde me hoe ik met tegenslagen om moest gaan, hoe de juiste mindset je veel kan brengen en dat het leven veel ‘maakbaarder’ is dan dat ik in eerste instantie dacht. Ik ben er namelijk van overtuigd dat het letterlijk ten koste gaat van iemands gezondheid wanneer je je niet bezig houdt met persoonlijke ontwikkeling. Stilstaan is achteruit gaan. Het is ontzettend waardevol dat de markt van persoonlijke groei in opkomst is en steeds meer initiatieven en activiteiten worden opgezet om elkaar te helpen. Veelal direct vanuit organisaties of coaches en nog weinig vanuit een persoonlijke ervaring. Daar zie ik een kans om op in te haken om mijn persoonlijke ervaringen en inzichten te delen met praktische voorbeelden, zodat het jou inspireert jouw eigen eerste stappen te zetten naar dat wat jij ambieert en werkelijke voldoening geeft. 

Ik ben benieuwd welke onderwerpen en thema’s jij graag terug zou willen zien en of jij de situatie herkent zoals ik deze hierboven heb geschetst. 

Vandaag met extra liefde, 

Het bericht Waarom ik ben begonnen met vloggen en bloggen. verscheen eerst op Your Revolution.

Oké, je hebt alle feedback verzameld. Nu is het de kunst om de feedback te gaan bundelen. Bepaalde zaken eruit te gaan abstraheren. Als het goed is heb je jouw eigen inzichten en de feedback die je hebt ontvangen op papier gezet. Of misschien zit het wel in je hoofd. Je hebt in ieder geval helder welke zaken benoemd zijn en of jij je daar in kan vinden. De volgende stap is te ondervinden of er dingen zijn die vaker voorkomen dan andere, die iets zeggen over wat je wil en wat bij je past. Je kan in feite jouw kernwaarden en persoonlijke waarde op papier zetten. Hierin kan je de volgende stappen zetten. 

1. Het clusteren van de inzichten.

Wat heb je te horen gekregen? Waren er dingen die je vaker te horen kreeg? Zijn er bepaalde complimenten die langer blijven hangen dan andere? Dit kan iets zeggen over jouw eigen behoeften of de dingen die je leuk vindt om te doen. Probeer eens de inzichten die je hebt vergaard te gaan clusteren. Bijvoorbeeld: als je op verschillende wijze te horen hebt gekregen dat je goed met mensen overweg kan en dat anderen altijd hun verhaal bij jou kwijt kunnen, zou je dat om kunnen zetten in het cluster ‘empatisch’. Probeer dat met ieder inzicht te doen, zodat je een overzicht krijgt van jouw waarden en de clusters die hiermee gepaard gaan.

2. Het herkennen van je talenten.

Kom je erachter dat er veel in dezelfde categorie worden benoemd? Wellicht dat jouw talenten goed naar voren komen in het overzicht. Weet jij bijvoorbeeld altijd anderen te overtuigen of trek jij altijd de kar van nature, het kunnen signalen zijn waar jouw talenten liggen. Vind je het daarnaast ook nog eens leuk om te doen, dan zijn dat signalen dat je die kenmerken in de gaten moet houden. 

3. Het omzetten van jouw inzichten naar criteria voor een rol.

Wanneer je helder hebt waar jouw talenten en krachten liggen en wat je zelf belangrijk vindt in een positie of baan, is het tijd om jouw inzichten om te zetten naar criteria voor een rol. In plaats van dat je direct in een functienaam denkt, stel je jouw criteria vast. Hierdoor vraag je van jezelf om out-of-the-box te denken in het vinden van een rol. Dit was voor mij ook noodzakelijk, omdat ik een andere richting in wilde alleen wist ik niet welke richting. Zodra jij jouw wensenlijst hebt opgesteld, kan je vanuit die gedachtegang brainstormen over wat voor rol hier geschikt voor zou zijn.  

Zodra je deze stappen gezet hebt, zou je kunnen overwegen contact te zoeken met recruiters of bekenden met een HR-achtergrond die met je mee kunnen denken in de juiste richting. Vergeet ook vooral niet om voor jezelf na te gaan wat voor soort organisatiecultuur en omgeving bij je past. 

Ik ben benieuwd of het jou verder helpt in jouw eigen zoektocht! 

Met liefde,

Het bericht Het structuren van de zelfinzichten en het omzetten naar een rol. verscheen eerst op Your Revolution.

Je hebt besloten om feedback te vragen aan anderen. Gefeliciteerd! Je bent bereid je kwetsbaar en open op te stellen. Dit is goed en dapper! Maar, wie kies je? Kijk: waarschijnlijk wil je feedback van dezelfde soort mensen als jij. Mensen waar je mee samen werkt. Wanneer je hiervoor kiest, bestaat de kans dat je feedback ontvangt vanuit een soort perspectief. Bijvoorbeeld: als je een accountant bent en je vraagt feedback aan andere accountants, krijg je waarschijnlijk inhoudelijke feedback gerelateerd aan het vakgebied. Ik geloof erin dat het ook veel waarde heeft om feedback te vragen aan mensen met totaal verschillende achtergronden en expertises om onverwachte inzichten te ontvangen over jouw competenties en vaardigheden. Dit zijn de 5 type personen waar ik feedback aan heb gevraagd: 

1. Partner

Je partner ziet je dagelijks en kent je het best. Hij of zij kan inschatten wat jou (on)gelukkig maakt. Toen ik mijn partner om feedback vroeg, zei hij: ‘’Renee, als wij onze dag met elkaar doornemen, heb je het nooit over het werk dat je hebt gedaan. Je hebt het altijd over de mensen met wie je hebt gesproken en welke gesprekken je hebt gehad. Je hebt het nooit over marketing an sich.’’ Hier was ik me totaal niet van bewust. Je partner kan je details verstrekken over jezelf welke gerelateerd zijn aan je werk. 

2. Vrienden die het dichts bij je staan

Er zijn verschillende typen vrienden. Sommige heb je voor de gezelligheid en met anderen heb je een diepere connectie. Hier kan je jouw ambities, visies en dromen mee delen en je helpt elkaar om doelen te bereiken. Dit zijn heel waardevolle mensen om mee om te gaan. Ik ben heel dankbaar dat ik een aantal van deze vriendschappen heb. Aan hen vroeg ik dan ook feedback. Hier kreeg ik feedback van op een dieper level. Feedback welke jouw kern raakt, zonder dat je het realiseert. 

3. (ex) Collega’s

Uiteraard wil je ook feedback van je collega’s. Zij zien jou dagelijks op een professionele manier. Zij kunnen daarom gemakkelijk jouw krachten en onzuiverheden snel benoemen. Echter, je kan wel kritisch zijn op de feedback die je ontvangt. Wanneer je jezelf in een rol voordoet binnen jouw huidige baan, kan de feedback die zij jou geven niet geheel accuraat zijn. Ik heb daarnaast ook collega’s gevraagd waarmee ik samen heb gewerkt in vorige banen, zelfs degene tijdens mij bijbaan. 

4. Klanten / Opdrachtgevers

Ja! Ook dit heb ik gedaan. Ik heb feedback gevraagd aan verschillende opdrachtgevers op meerdere niveau’s binnen de organisatie (B2B). Hier heb ik verrassende inzichten uit gekregen. Sommige waren bevestigend, anderen waren nieuw. Klanten kunnen goudeerlijk zijn. Het is wat mij betreft waardevol om ook via deze weg inzichten te vergaren. 

5. Oud mede-studenten

Toen ik onderzoek naar mezelf aan het doen was, kwam ik een aantal oud mede-studenten tegen waarmee ik had samengewerkt in wat projecten. Voor mij een grote kans om feedback te vragen. Het grappige is dat zij mijn eigen ideeën van ‘ ik ben geen specialist, maar een generalist’ hebben bevestigd. Ik zou je aanbevelen degene te kiezen waarmee je hebt samengewerkt.  

Ik heb er bewust voor gekozen mijn familie niet om feedback te vragen. Zij waren namelijk verrast over het feit dat ik alweer wilde wisselen van baan. Ik denk dat bovengenoemde type personen een mooie mix is qua visie en interpretatie. Het gaf mij in ieder geval inzicht in mijn krachten en talenten. 

Wie vraag jij om feedback? 

Bedankt voor het lezen van mijn blog. 

Met liefde,

Het bericht De verschillende type personen waaraan ik feedback heb gevraagd. verscheen eerst op Your Revolution.

Alleen door mezelf vragen te stellen kreeg ik niet de antwoorden die ik wilde. Ik zocht naar andermans visie over mij, zodat ik deze kon vergelijken met mijn eigen standpunten. Zelfreflectie is toch moeilijker dan ik dacht. Ik pakte iedere kans aan om anderen vragen te stellen over mezelf. Ik realiseer me dat dit een lastige stap is om te zetten voor velen. Het vraagt je namelijk je open en kwetsbaar op te stellen. Je moet er durf, lef en kracht voor hebben om dit te doen. Maar, oh man! Het is zo bevrijdend als je dat doet. Ik wil hier nog wel even een extra notitie bij maken. Je hoeft niet ieder feedback punt te accepteren als je jezelf hier niet in herkend. In iedere feedback die je ontvangt, zit namelijk een behoefte van de ander. Als de feedback je verder helpt, is het top! Zorg ervoor dat je jezelf er goed bij voelt en je kan herkennen in de feedback. Er zijn vier vragen die ik anderen stelde, voornamelijk op een subtiele manier kan ik je vertellen. Dit zijn ze: 

1. Hoe zie je mij als persoon?

Dit is een redelijk generieke vraag. Hiermee geef je de persoon aan wie je het vraagt de ruimte om met alle mogelijke antwoorden op te komen die zij willen. Hij of zij kan je vertellen dat je vriendelijk bent, extravert, netjes, betrouwbaar, gezellig, etcetera. Waarschijnlijk zal je voornamelijk positieve feedback ontvangen. Dat is echt tof! Je wil je namelijk focussen op jouw positieve kant. Misschien vertelt diegene je wel dat je een geweldige ouder bent. Dit kan je vertellen dat je een zorgzaam persoon bent, wat je misschien wel wil terugbrengen in je carrière. 

2. Hoe zie je mij als professional?

Velen bekleden een rol wanneer zij aan het werk zijn (professional), wanneer ze thuis zijn (ouder / partner), wanneer ze met vrienden zijn (vriend), en dergelijke. Mijn partner vertelde me een paar maanden geleden dat hij me niet zo leuk vindt als een professional. Dit zal ik even uitleggen. Momenteel bekleed ik een buitendienstfunctie. Wat betekent dat ik voornamelijk in het veld werk, onderweg ben of thuis werk. Thuis doe ik voornamelijk mijn administratie. Weet je wel, dat gedeelte van werk wat ik eigenlijk helemaal niet zo leuk vind (maar er wel bij hoort). Als mijn partner thuis komt van z’n werk ben ik vaak nog bezig met mijn administratie. Op dat moment ben ik de gefocuste Renee die even geen behoefte heeft om gezellig te doen. Ondanks dat ik wilde dat hij me als professional ook leuk zou vinden, vertelde het me wel dat ik een serieuze en gefocuste kant heb die haar werk graag goed wil doen. Zorg ervoor dat je verschillende mensen deze vraag stelt. In mijn volgende blog behandel ik welke mensen ik deze vragen heb gesteld en waarom. 

3. Welke sterke punten vind je dat ik heb?

Ik wilde mezelf voornamelijk focussen op het goede. Vaak zijn je krachten gerelateerd aan je talenten, welke je natuurlijk af gaan. Misschien ben je jezelf niet bewust van je sterke punten, of misschien wil je ergens heel graag krachtig in zijn terwijl je dat veel energie kost. Door feedback te verzamelen van verschillende personen over jouw sterke punten, kan het je eigen gedachten bevestigen of je nieuwe inzichten geven. 

4. In wat voor rol zie je mij werken? 

Deze vraag stelde ik omdat ik wilde switchen van werkrichting. Misschien ben jij wel helemaal overtuigd en helder van je werkrichting en dat hoop ik ook echt! Heb je een doel waar je naartoe werkt? Waar zie jij jezelf over vijf of tien jaar? Wil je nog steeds die directie level functie bereiken? Waarom wil je dat? In wat voor rol zie jij jezelf werken en waarom? Deze vraag kan je wellicht helpen je eerder opgestelde doel te heroverwegen en te bedenken waarom je eigenlijk een bepaalde rol wil bekleden en of dat deze ook bij je past. 

Als je het lastig vindt om feedback te vragen, kan je beginnen door het aan je naasten te vragen. Of je kan nog twee dagen wachten op mijn volgende blog! In mijn volgende blog behandel ik namelijk de type personen aan wie ik deze vragen heb gesteld en waarom ik hen heb gekozen om feedback aan te vragen. 

Ben benieuwd hoe deze vragen voor jou werken!

Met liefde, 

Het bericht De 4 vragen die ik anderen stelde om tot zelfinzicht te komen. verscheen eerst op Your Revolution.

In mijn vorige blog deelde ik hoe ik momenten uit het verleden heb vertaald naar zelfinzichten. Wat betekent dat ik mijn gedrag en acties heb geanalyseerd. In deze blog deel ik welke vragen ik mezelf heb gesteld om tot inzichten te komen. Ik duik dieper in mijn ervaring en hoe de ervaring me heeft laten voelen. Op dit moment van mijn proces vroeg ik mezelf nog steeds af wat voor baan bij mij zou passen. Mijn A4 vel was dus nog redelijk leeg. En dit zijn de vragen die ik mezelf heb gesteld: 

• Wanneer ik thuis kom van een dag werk en ik heb heel veel energie over, wat heb ik die dag gedaan om deze energie te krijgen?
• Wat trekt mijn energie van me weg?
• Wat vind ik echt fantastisch om te doen?
• Als geld geen rol speelde, wat zou ik dan gaan doen?
• Als ik naar buiten kon lopen en alles kon gaan doen wat ik zou willen, wat zou ik dan doen?
• Wat is mijn natuurlijke gedrag?
• Waarom dacht ik dat marketing mijn passie was?
• Over welke onderwerpen praat ik graag met anderen?
• Wat zijn mijn sterke punten en talenten?
• Waarom doe ik wat ik doe? Waar sta ik voor op?
• Wat zijn mijn drijfveren? 
• Als ik niet weet waar ik naartoe wil, waar wil ik dan ieder geval niet zijn?
• In wat voor omgeving voel ik me prettig?
• Als ik met anderen over werk praat, wat vertel ik ze dan?

Je kan proberen jezelf deze vragen te stellen om ook wat inzicht te krijgen. Ik hoop dat het de antwoorden brengt die je nodig hebt. Het heeft mij in ieder geval wel geholpen om stil te staan bij dingen die normaliter vanzelfsprekend lijken. 

Ik ben benieuwd hoe het voor jou heeft gewerkt. 

Met liefde,

Het bericht De vragen die ik mezelf heb gesteld om tot zelfinzicht te komen.  verscheen eerst op Your Revolution.

Toen ik mezelf realiseerde dat ik een andere werkrichting op wilde, moest ik opnieuw beginnen. Het voelde alsof ik een leeg A4 papier voor me had liggen en ik iedere kant op kon gaan die ik wilde. Wat natuurlijk fantastisch is. En moeilijk. Een van de eerste vragen die ik mezelf stelde was: ‘’waar moet ik überhaupt beginnen?’’ Ik weet nu in ieder geval dat marketing niet de richting is waar ik op wil. Wat dan wel? De conclusie ik maakte was dat ik dingen wilde doen die dicht bij mijn talenten liggen, mijn core. Ik wilde mezelf eigenlijk wel wat beter leren kennen. Ik besloot om herinneren op te halen vanuit mijn kindertijd / verleden om deze te kunnen vertalen naar zelfinzicht. Dit zijn een aantal voorbeelden: 

1. Ik had nooit de beste cijfers in de klas.

En dit vertelde me dat ik meer een generalist ben dan een specialist. Ik had eigenlijk altijd wel gemiddelde scores en was nooit het beste in specifieke vakken. Wat uiteraard prima is en wat me meer vertelde over de richting die bij me past. Het zou in ieder geval geen specialistische rol moeten zijn. 

2. Ik wilde altijd al meerdere activiteiten per dag doen.

Dit kon ik relateren aan de spellen die ik vroeger wilde doen toen ik klein was, maar ook in de bijbaantjes die ik had. Op mijn 15e werkte ik bij de lokale supermarkt. Waar anderen één taak verrichten, deed ik er meerdere. Op een dag heb ik van 8.00 uur tot 17.00 uur achter de kassa gezeten, wat ook gelijk de laatste dag was dat ik dit hoefde te doen. In het begin van de dag was ik het zonnetje, aan het einde van de dag was ik eerder een donderwolk. We hebben beiden geleerd van deze situatie ;). Dit vertelde me in ieder geval dat ik een baan nodig heb waarin ik meerdere taken heb, wat in lijn ligt met mijn eerste observatie. 

3. Ik nam vaak de leiding tijdens activiteiten of speeltijd. 

Bij schoolmusicals, dans optredens en tijdens andere activiteiten kon ik makkelijk de leiding nemen en anderen vertellen of laten zien hoe dat het moest gebeuren. Dit vertelde me in ieder geval dat ik een rol moet hebben waarbij ik de leiding kan nemen. 

Wat ik dus eigenlijk deed was het herinneren van typische momenten uit het verleden / kindertijd waarna ik het gedrag wat ik vertoonde observeerde. Daarna stelde ik mezelf de vraag wat dat gedrag me zou kunnen vertellen over mezelf. Ik geef je een aantal andere voorbeelden, zodat je het zelf ook kan proberen. 

Misschien ben je wel iemand die altijd met K’NEX en/of Lego speelde waarbij je veel aan het bouwen was. Dit kan je vertellen dat je graag werkt met je handen, huizen wil bouwen of producten wil creëren. Of misschien ben je wel iemand die altijd aan het schilderen of tekenen was, wat je kan vertellen dat de artistieke richting bij je past of een creatieve baan binnen de reclamebranche. Of misschien ben je wel iemand die altijd het speelgoed op kleur sorteerde, wat je kan vertellen dat je een gestructureerde baan wil of structuur / orde wil scheppen in chaos. 

Wat zijn jouw typische herinneringen uit je kindertijd / het verleden? Vertelt het je iets over jezelf waar je voorheen niet bij stilstond? 

Ik kijk uit naar jouw verhaal!

Met liefde, 

Het bericht Hoe ik momenten uit mijn kindertijd vertaalde naar zelfinzichten.  verscheen eerst op Your Revolution.

Ja. Ook ik was iemand die helemaal warm werd van een gewilde functietitel en de daarbij behorende status. Geef mij een functietitel met het woord manager erin en ik ben onverslaanbaar. Kijk mij eens die managerspositie vervullen. Status boven alles. Maar, waarom eigenlijk? Ik heb nooit een vorm van hiërarchie ervaren. Voor mij is iedereen gelijk, je hebt alleen te maken met andere taken en verantwoordelijkheden die je vervuld. Wanneer anderen ietwat nerveus worden wanneer ze in de nabijheid zijn van iemand met een bepaalde status, voel ik me niet anders dan normaal. Diegene moet ook naar het kleinste kamertje in huis, toch? Ik denk dat ik de status van een gewilde functietitel wilde ervaren vanuit onzekerheid. Ik wilde dat anderen zagen hoe ver ik gekomen was. Toen ik naar mijn desktop staarde en niet wist waar ik moest beginnen, begon ik hier anders over te denken en dit zijn mijn inzichten: 

Het werken aan je cv is werken voor een paar momenten van erkenning.

Een gebruikelijke mindset van Millennials is dat zij dienen te werken aan hun cv om een track record op te bouwen. Ook ik stond hier hetzelfde in. En uiteraard klopt dit ook wel. Alleen toen ik hier dieper op inzoomde, realiseerde ik me dat de enige voor wie ik dit zou doen, degene zou zijn waarmee ik het sollicitatiegesprek mee heb. Laten we zeggen dat normaliter iemand van baan switcht na vijf jaar (hierin ben ik een uitzondering, dat moet ik je wel even zeggen). Laten we even een rekensom hierop loslaten. Hoeveel sollicitatiegesprekken zou je doen? Misschien twee of drie gesprekken, zeker in deze tijd wanneer de economie fantastisch is. Misschien spreek je maximaal 10 personen in deze gesprekken, ervan uitgaande dat er meerdere personen betrokken zijn en meerdere rondes. Samengevat: binnen vijf jaar zou ik het werk verrichten om aan 10 personen te kunnen laten zien wat er op mijn cv staat. Dat is wel opwindend, toch? Om vijf jaar te werken met als doel dat ongeveer 10 personen zien wat je hebt gedaan met de vraag of dat waarde toevoegt in de functie waarop je solliciteert. Nou, niet meer voor mij.   

De functietitel vertelt je niets over de verantwoordelijkheden en taken.

In het begin dacht ik dat de functietitel anderen wat vertelde over de status en hun verantwoordelijkheden. Later kwam ik erachter dat die functietitels allemaal heel fancy en leuk lijken, maar de realiteit heel anders is. Ik denk zelfs dat er een groot verschil is tussen de verantwoordelijkheden en competenties omtrent een functie binnen een corporate organisatie en een start-up / scale-up organisatie. Uiteraard ieder met z’n eigen charme. Daarnaast definieert iedere organisatie zijn eigen functieomschrijving, wat leidt tot honderden verschillende versies van eenzelfde functietitel. Dus, waar werk je eigenlijk naartoe?  

Ik leef niet voor de verwachtingen van anderen.

Een van de dingen die ik heb ervaren is dat het vermoeiend is om voor de verwachting van anderen te leven. Ik leef voor mezelf. Ik ben de enige die elke seconde van de dag met mezelf dient te leven. Waarom zou ik mezelf te kort doen of dingen doen die ik niet leuk vind? Het is mogelijk alles te vervangen in je leven, behalve jezelf en de tijd. Je kan een andere partner hebben, een andere familie, een andere ouder, een andere baan, een andere auto, etcetera. Ik moet leven met de persoon wie ik zelf ben. Dus is het van belang dat ik van mezelf hou zoals ik ben. Waarom zou ik dan de status en de functietitel willen? Als deze baan me niet ligt, pas ik niet in dat plaatje. Ik ben wie ik ben! 

Hoe denk jij over het najagen van een bepaalde functietitel? Doe jij dat en waarom doe je dat? Wat vind jij belangrijk in je carrière en waarom? Wat is jouw trigger om te doen wat je doet?

Bedankt dat je mijn blog hebt gelezen. Ben benieuwd naar jouw verhaal!

Met liefde, 

Het bericht Dit is waarom ik de functietitel en status niet meer belangrijk vind. verscheen eerst op Your Revolution.

In deze blog geef ik je een kapstok om erachter te komen of het werk wat je doet nog hetgeen is wat bij je past. Deze tool gaf me veel inzichten over mijn huidige situatie en het liet me inzien dat een baan in marketing toch niet helemaal mijn ding was. 

Op het moment dat ik zeven verschillende projecten tegelijk had lopen, moest ik continu switchen. Hoe graag ik het ook wilde, het leek onmogelijk om één moment in de week te blokken om alleen maar emails en telefoontjes te beantwoorden voor een specifiek project. Ik ben namelijk een kampioen in veertien dingen tegelijk doen. Bijvoorbeeld: als ik aanpassingen aan het doen was voor een website, zag ik een email binnenkomen die ik wilde beantwoorden. Voor ik het wist was ik meerdere emails tegelijk aan het beantwoorden, terwijl er een telefoontje binnen kwam, terwijl ik de muziek veranderde die op stond en terwijl ik een bestand aan het updaten was. Twee uur later had ik eigenlijk nog niets af. Klinkt herkenbaar? Oké, ik overdrijf wel iets, maar je begrijpt wat ik bedoel! 

Op zich werkte dit zo wel prima voor een paar maanden. Echter had ik op een gegeven moment een moment waarop ik meerdere dagen achter elkaar naar mijn scherm aan het staren was en ik niet wist waar ik moest beginnen. Er was zoveel werk te verrichten en ik wist gewoon niet waar ik moest beginnen. Het enige wat ik deed was naar mijn laptop staren. Ik moest actie ondernemen om mijn agenda te herindelen. En hier komt de kapstok om de hoek kijken. Dit is wat ik deed. 

1. Ik maakte de huidige situatie inzichtelijk.

Als eerste schreef ik iedere activiteit / taak op die ik verrichte en ik voegde daar het aantal uren aan toe wat het me per week kost. Dat zou er ongeveer zo uit kunnen zien:

2. Ik maakte de gewenste situatie inzichtelijk vanuit het perspectief van de organisatie.

De organisatie waarvoor ik werkte was uren gedreven. Mijn tijd was geld waard. Uit dat oogpunt maakte ik de gewenste situatie vanuit de werkgever inzichtelijk. Wat er ongeveer zo uit ziet: 

3. Ik maakte inzichtelijk waar mijn voorkeur naar uit ging… of niet.

Als laatste maakte ik inzichtelijk hoe mijn eigen voorkeur naar uit ging.

Wacht… Terwijl ik dit deed, realiseerde ik me dat hetgeen ik leuk vond aan de marketingactiviteiten, de organisaties waren waarvoor ik dit deed. De meeste energie die ik kreeg was van het begeleiden van de stagiaires. Voor alle verschillende projecten van start gingen, was ik gevraagd om een nieuw domein handen en voeten te geven binnen de organisatie. Ik dacht wel dat het me zou lukken als ik dat zou doen. Maar ik dacht bij mezelf: is dit eigenlijk wel wat ik wil doen? Ik kwam erachter dat het werk dat ik deed me niet de energie gaf die ik graag wilde. 

Oké, wat dan wel? Wordt vervolgd!   

Ik hoop dat deze kapstok jou ook verder helpt. Ik hoor graag welke inzichten het jou geeft. 

Met liefde, 

Het bericht Wat me heeft doen realiseren dat ik een andere werkrichting wilde. verscheen eerst op Your Revolution.