fbpx

In juni 2018 werd mij dé vraag gesteld die mijn leven 180 graden ander perspectief stelde en waardoor ik een aantal maanden later achterkwam wat mijn levensmissie is.

Namelijk: Mensen terugbrengen naar hun kern, laten inzien waar hun hart sneller van gaat kloppen, hen laten groeien en ontwikkelen als persoon, waardoor zij een liefdevoller en betekenisvoller bestaan hebben, zodat de maatschappij lichter wordt en het bewustzijn vergroot.

Ruim een jaar later maakte ik de vertaalslag naar de missie met mijn onderneming om ondernemers te helpen groeien in money mindset, zodat zij in staat zijn meer klanten te helpen met hun passie.

De vraag die voor mij alles veranderde

Het was een warme zomeravond in juni 2018. Onlangs was ik begonnen bij mijn derde baan in loondienst. Dit keer dacht ik dat ik het dan écht gevonden had, ik heb immers nooit geweten waar mijn hart echt sneller van ging kloppen.

Ik was vanuit marketing rollen naar een regio managementfunctie gerold waarin ik een team van ruim 30 medewerkers coachte en vooral betaald werd om de mensen uit m’n team tevreden te houden. Op m’n lijf geschreven dus. Een lease auto onder m’n kont, leuk salaris en de vrijheid van een buitendienstfunctie.

Op deze zomeravond had ik afgesproken met een oud-collega en goede vriend welke ik nog vrijwillig hielp met het schrijven van zijn HBO scriptie. Aan het einde van de avond stelde hij de vraag die voor mij alles veranderde. Hij vroeg:

‘’Renee, wat kom je hier eigenlijk doen? En dan bedoel ik niet hier aan mijn keukentafel, maar in dit leven?’’

Deze vraag raakte mij zo diep van binnen, in mijn ziel, dat ik in tranen uitbarstte. Het was de vraag die mij liet inzien en doen beseffen dat er meer is dan alleen ‘brood op de plank krijgen’.

Als het eenmaal begint te knagen, dan moet ik daar iets mee...

Degene die mij kent weet dat ik niets onder stoelen of banken schuif, dus als er eenmaal iets in mijn hoofd zit, dan moet ik daar iets mee. Vanaf dat moment begon het balletje te rollen. Binnen no-time had ik sterk het idee dat ik mijn baan op moest zeggen, het enige wat me echter tegenhield, was geld. 

Geld is namelijk altijd al mijn grootste zorg geweest. Ik had letterlijk een doodsangst op het tekort aan geld, doordat mijn vader door een tekort aan geld een verslaving opliep en in 2012 aan de gevolgen van deze verslaving kwam te overlijden. Het feit dat ik met mijn vriend Jos ook altijd alle uitgaven voor de uitzet op de cent nauwkeurig heb bijgehouden, droeg ook bij aan mijn ongezonde money mindset. Ik werd letterlijk misselijk bij de gedachte aan het gebrek hebben aan geld.

Het ondernemerschap confronteerde me met deze angst, BIG time. Geld is immers de rode draad van een onderneming. Van de drempel van mijn baan opzeggen, zonder vangnet met nog een paar duizend euro op mijn spaarrekening naar een lege spaarrekening en geen klanten. Dat was mijn realiteit binnen een paar maanden. 

Ik stond voor de keuze om óf een baan in loondienst te zoeken óf geld te lenen en dit geld te investeren in een coach. Ik koos voor de tweede optie, met als gevolg dat ik binnen 2 maanden van 0 naar 5.000 euro per maand groeide. Maar ook toen had ik mijn angsten nog niet volledig overwonnen. Ik wilde nog steeds veel te snel en te hard mijn bedrijf laten groeien vanuit de angst dat ‘het niet goed zou komen.’ Je begrijpt dat ik deze lessen in de maanden die volgden volledig moest omarmen om op het punt te komen dat ik vanuit volledig vertrouwen en rust onderneem. 

In deze rollercoaster aan ervaringen en vanuit mijn levensmissie kwam ik tot de volgende conclusie: 

Als ik écht impact wil maken om de maatschappij lichter te maken, dien ik ondernemers te helpen die ook de intentie hebben om de wereld een beetje beter te maken, waardoor het als het ware als een ripple-effect doorwerkt.

Ik zie zoveel mooie ideeën en pure ondernemers die iets waardevols te brengen hebben om de wereld een stukje beter te maken, maar die deze impact (nog) niet kunnen maken omdat ze worden tegengehouden door angsten, onzekerheden, geldzorgen en stress.

Enerzijds zie ik ondernemers die moeite hebben om zichtbaar te zijn, veel onzekerheden kennen en moeite hebben om een goede prijs te vragen voor hun diensten. Anderzijds zie ik ondernemers die zichzelf verliezen in het aantal acties dat ze uitzetten, mentaal altijd ‘aan’ staan en volledig gestresst zijn, waardoor ze niet de mentale vrijheid ervaren die ze willen.

beeldmerk your revolution

"Ik heb mezelf daarin altijd een beetje anders gevonden..."

Waar studiegenoten nachten doorhaalden om de berg aan werk af te krijgen, was ik degene die een dutje ging doen als het me even teveel werd, waarna ik daarna binnen no-time het werk afhad zonder nachten door te halen. Waar mensen uit mijn omgeving heel goed gingen op ‘hard werken’ geloofde ik altijd in ‘slim werken’. Ik heb ook nooit begrepen waarom 40-urige banen bestaan, omdat ik simpelweg altijd tijd overhield.

Op de een of andere manier heb ik altijd al in mijn eigen flow gewerkt en dacht ik altijd dat dat raar was. Studiegenoten hadden bijvoorbeeld een hekel aan opdrachten omtrent zelfreflectie, terwijl ik daar echt heel goed op ging. Zelfontwikkeling en menselijk gedrag hebben altijd al mijn interesse gehad. 

Wie ben ik?

De jongste dochter uit een ontzettend nuchter, rationeel gezin uit een dorp in de buurt van Nijmegen. Mijn twee broers – een eeneiige tweeling – zijn inmiddels gepromoveerd tot doctor in wiskunde en mijn ouders hadden in hun tijd al een lans gebroken toen mijn vader op het schoolplein stond om de kinderen van school te halen en mijn moeder mede een fulltime baan had. ‘’Je kan het geld maar één keer uitgeven,’’ en ‘’Je moet. hard werken om geld te verdienen’’ waren uitspraken die ik geregeld heb gehoord, vanuit alle goede bedoelingen uiteraard.

Long story short

Mijn grootste pijn is geld geweest en mijn grootste verlangen is dat mensen hun mooiste leven kunnen leven. En ik had eerder niet gedacht dat ik op dit punt zou komen dat ik deze twee met elkaar mag combineren in het werk dat ik doe.

Ik heb immers nooit geweten wat ik wilde doen. Gedurende mijn tienerjaren dwaalde ik van HAVO / VWO af naar HAVO, naar VMBO-t en klom weer terug naar HAVO, via het HBO naar de Universiteit. Niet omdat ik zo graag die papiertjes wilde halen. Integendeel, ik wist gewoon niet wat ik qua werk wilde doen. Uiteindelijk ‘moest’ ik wel aan de bak en heb ik in een relatief korte tijd drie werkgevers gehad omdat ik er telkens achter kwam dat ‘dit het ook niet was’

In deze periode leefde ik veel vanuit de referentiekaders die ik had. Zoals: Een carrière volgen in de studierichting die je hebt gevolgd en alles volgens het boekje doen. Ergens voelde dat al niet oké. Ik had inmiddels mijn persoonlijke ontwikkeling al een flinke boost gegeven, gezien mijn ouders op mijn 16e zijn gescheiden en mijn broers en ik op m’n 19e hebben besloten het leven van onze vader stop te zetten. 

Dit deel ik overigens niet om medelijden op te wekken. Integendeel, iedereen heeft zijn of haar verhaal. De vraag is wat je met deze gebeurtenissen en de lessen die eronder liggen doet. Soms zijn de mooiste lessen het meest lelijk verpakt. Voor mij stelde deze gebeurtenissen mijn leven en waar ‘het om draait’ in ieder geval in een heel ander perspectief en heeft mede ervoor gezorgd dat ik doe wat ik nu doe en daar ben ik dankbaar voor

Namelijk: ondernemers te helpen groeien in hun money mindset, zodat we samen de wereld een stukje mooier en lichter kunnen maken met datgene wat wij het allerliefste doen.

Zo! Hebben we deze zware kost ook weer gehad 😉, tijd voor wat luchtigers:

Samen met mijn vriend Jos woon ik in Best (bij Eindhoven) en ben ik daarmee een import Brabander.

Hoewel ik de 30 nog niet eens ben gepasseerd en nog geen kinderen heb, kan ik echt op ieder moment van de dag een dutje doen. Slaap is heilig voor me.

Jos en ik hebben een volliaire in de tuin. Echt Jos z'n ding, ik verzin alleen de namen voor de vogeltjes. Dit zijn ze:
Rini (aka. Renee)
Stini (rijmt op Rini, zelfde vogeltjessoort)
Jorgos (de mannetjes variant van Rini en Stini, en een echte Zuid-Amerikaanse zanger. Als hij begint te fluiten noemen we 'm ook wel eens Rogellio, geïnspireerd door de serie Jane the Virgin)
Joessoe (aka. Jos)
Turbokoekelientje (heette eigenlijk Joesselientje, maar deze vogel is echt zó snel en de hele dag door aan he vliegen, dat de naam een upgrade mocht krijgen)
Putnek (De vogelsoort is een putter, en Jos en ik noemen elkaar wel eens Putnek)

Ik word ook wel een komeet genoemd, met de snelheid waarmee ik me ontwikkel en zaken gedaan krijg. Doe er je voordeel mee :-).

Ik ben echt een dierenliefhebber, met name honden. Op de een of andere manier heb ik ook altijd aantrekkingskracht met ze. Jos en ik willen dan ook in de toekomst een hond, waarschijnlijk een Schnautzer.

Hoe diep ik ook ga in coaching sessies, hoe heerlijk ik ook kan genieten van de oppervlakte, bijvoorbeeld in televisie programma’s die ik kijk. Ex on the beach, Temptation Island, Jersey Shore, ja hoor. Kom maar door!

Over het algemeen eet ik gezond en hou ik het liefst van gezonde maaltijden. Maar even serieus, zure matten, zure cadillacs en kauwgomlolly’s ga ik echt goed op. Hoe zoeter, hoe beter. Daar is mijn tandarts alleen wat minder blij mee.

Wat is jouw verhaal?

Wat heeft je hier gebracht? Waar loopt je hoofd van over? Welke verandering zou je graag bij jezelf en in je onderneming zien maar welk besluit durf je daarvoor niet te nemen? Ik wil je uitdagen om in ieder geval vast één makkelijk besluit te nemen. Een besluit waarmee je niks te verliezen hebt. Vul het contactformulier hieronder in en deel je verhaal met me. Ik leer je graag kennen en denk graag met je mee over hoe je jouw eigen revolutie kunt starten.

Met revolutionaire groeten,

Scroll naar top